inner child
ik spring over paaltjes in de winkelstraat, scheur van de glijbaan in het zwembad en de speeltuin, sta op een ontiegelijk vroeg uur te poepzwieren in de keuken, maak een koprol op onze pelouse, balanceer op de stoeprand en bouw lego-torens die groter zijn dan mezelf. toch kijkt niemand vreemd op. ik heb dankzij onze uk het perfecte excuus voor mijn gedrag. en stiekem kijk ik uit naar de leeftijd dat ze klaar is voor het pretpark. dan kan ik eindelijk eens in de achtbaan. want dat heb ik nooit gedurfd.




je vergeet de hogere kunst van het babytossen en over-uk-jumpen die je je de voorbije jaren eigen gemaakt hebt..!
sunnymoon
18 januari 2009 op 22:24
Oh, das keischattig!
Karen
19 januari 2009 op 19:04