koekiemoon

ik ben verheugd dat er maatregelen genomen worden voor een proper milieu: eindelijk wordt diesel zwaarder belast. eindelijk worden bedrijfswagens fiscaal minder aantrekkelijk. het zijn allebei nog maar marginale maatregelen, maar het is een begin. ik heb er alleen problemen mee dat die maatregelen genomen worden als een inerte regering niet wil besparen en nood heeft aan vers geld. en zo wordt de groene zaak een gemakkelijke manier om nieuwe inkomsten te genereren. en ondertussen mag electrabel rustig poen scheppen. 10% belastingen op een kado van 2 miljard. fout, zo fout.

update: klik voor een meer gedocumenteerde bijdrage over de schamele belastingen van electrabel

enkele weken geleden werd bekend gemaakt dat eva het gentse stadsbestuur heeft weten te charmeren met haar actie donderdag veggiedag. geen vlees meer op de stedelijke scholen op donderdag. goed gedaan eva, goed gedaan stadsbestuur.

de boerenbond is echter geschandaliseerd door de ‘groene en rode regelneven die tegenwoordig al gaan bepalen wat een mens moet eten’. in leuven werd door leden van boerenbond al betoogd omdat een gelijkaardig idee op de agenda van de gemeenteraad stond. dat de boerenbond belangen verdedigt van de boeren is zijn goed recht natuurlijk, maar het is wel een beetje triestig als je bedenkt dat iedereen er baat bij heeft dat er wat minder vlees wordt gegeten. de volksgezondheid bijvoorbeeld of de aardbol. een dergelijke organisatie mag trouwens wat meegaan met zijn tijd. biologische landbouw wat meer promoten in plaats van de industriële varkenskwekerijen ofzo.

sorry, het moest er even uit.

heeft er iemand al bij stil gestaan dat we alleen milieuvriendelijker in de file staan met milieuvriendelijke auto’s? de file blijft even lang …

sinds een paar maanden betaalt een dieselrijder weer minder euri voor het vullen van zijn tank dan er liters in kunnen. ik vind dat jammer. de fiets, bus of trein kwamen vorig jaar meer in het straatbeeld omdat het gezinsbudget de tankbeurt niet meer aankon. de thermostaat ging ook een graadje lager omdat het vullen der stookolietank zo’n dure bedoening bleek. in zo’n context wordt een mens wat creatiever in zijn verplaatsings- en consumptiepatroon. tenzij wateren in frankrijk zo goedkoop blijft natuurlijk. stookoliefondsen en samenaankoop waren schering en inslag.

nu kan de riem weer wat losser want de brandstofprijzen staan terug op het niveau van godbetert 2004 ofzo. stookolieleveranciers kunnen de vraag niet bijhouden. kilometervreten kan een stuk goedkoper. lage prijzen geven het gevoel dat het allemaal zo erg niet is met het milieu en de crisis. de eindigheid van de voorraden fossiele brandstoffen blijft nochtans onveranderd. het zou dan ook jammer zijn als innovaties op het vlak van hernieuwbare energie door de crisis en de lage brandstofprijzen vertragen. de vlaamse economie zou er wel bij varen om een voorloper te zijn op het vlak van hernieuwbare energie. ik hoop van ganser harte dat er een wereldwijde wedloop komt naar groene innovaties. de economie zal er wel bij varen. het milieu ook.

en als de innovatie dan weer even slabakt, wens ik ons een gascrisis van formaat toe. het besef dat één of andere gekke rus de kraan kan dichtdraaien naar gelang zijn humeur, zal de innovatienood snel weer aanwakkeren.

de nucleaire industrie heeft een nieuwe campagne gelanceerd om het imago wat bij te stellen. ik ben het niet eens met hun standpunten, maar ze doen wat een lobby moet doen: zijn belangen verdedigen. alleen doen ze dat op een nogal knullige manier. in het weekend nadat douglas de coninck in de morgen met een ontluisterend verslag kwam over de ‘veiligheid’ van de kerncentrale in doel, verkondigt de lobby doodleuk in haar advertenties:

nu, we zijn wel tegen (kernenergie) omdat die kerncentrales ons toch een beetje bang maken. maar die zijn wel enorm goed beveiligd, dus mogen we weer voor (kernenergie) zijn.

awel, daar ben ik dus niet zo zeker van.

als de wensen van minister q. ooit ingewilligd worden, zal het ambtenarenkorps drastisch uitgedund worden. het zal nog niet voor meteen zijn, maar moest het gebeuren en moest ik bij de ‘gesnoeiden’ zitten, dan moet ik op zoek naar een andere job. een mens kan maar beter op voorhand beginnen nadenken over zijn carrièreswitch. optie nummer één waar ik een soort van romantisch ideaal op na hou is fietskoerier worden. het moet zalig zijn: tegen betaling door de straten racen en mensen gelukkig maken met leveringen allerhande.

zo werd mijn lieftallige wederhelft op haar verjaardag verrast door fietskoerier vi-tes die haar bloemen kwam brengen in naam van een goede vriendin. bij het openen der voordeur viel het op dat vi-tes een beetje beteuterd keek. het had die dag geijzeld in onze straat. hij was gevallen. twee keer. en het deed pijn. het leven van een bike messenger kan dus ook in leuven hard zijn. voor de perfectionering van de skills is milwaukee blijkbaar een goede bestemming.

het is peta nòg maar eens gelukt om de aandacht te trekken voor het vegetarisme. de amerikaanse goegemeente heeft immers beslist dat dit filmpje te spicy is voor het reclameblok van de superbowl. superbowl of niet, als de blijde boodschap maar verkondigd wordt.

filmpje gevonden via de standaard

“get a life, get an eco-life” was dit weekend het slot van rudy collier’s editoriaal in dm-magazine. hij kondigde met de nodige trots aan dat er in zijn magazine meer aandacht zal besteed worden aan eco-design. het verheugt me zo’n dingen te lezen, alleen hoop ik dat de slogans worden doorgetrokken naar alle katernen van mijn weekendkrant.

een paar weken geleden werd er nog uitgebreid promo gemaakt voor shoppingtrips naar het verre buitenland. een paar dagen shoppen in new york, daarbij uitrekenend hoeveel pairs of jeans u zich moet aanschaffen om er zowaar voordeel uit te halen. of waarom niet naar bangkok  en daar een goedkope videocamera op de kop tikken? uw trip is zo terug verdiend!

hopelijk houdt de redactie van de morgen het niet bij slogans en verdwijnen zo’n reportages in de toekomst. ik zal mijn weekendkrant met nòg meer plezier lezen.

-  ik ga in frankrijk water kopen want het is daar goedkoper.
ha, hoe lang is dat dan rijden?
- een uurke.
maar dat kost dan toch ook aan benzine?
- ah nee, mijn man heeft een bedrijfswagen.

zolang mensen de reële (milieu)kost van hun verplaatsingen niet voelen, krijg je van die kromme redeneringen. laat dus maar komen die kilometerheffing! komt daar bij dat bedrijfswagens niet meer van deze tijd zijn. het contingent dat ook voor privé-verplaatsingen gebruikt mag worden is ondertussen gegroeid tot meer dan een half miljoen. voor veel werknemers is het een standaardonderdeel van het loonpakket zonder dat ze die wagen ook maar één kilometer nodig hebben voor hun werk. een land dat kreunt onder de files en milieuvervuiling en tegelijkertijd bedrijfswagens fiscaal aantrekkelijk maakt, leg dat maar eens uit aan een weldenkend mens.

respect om een half jaar te leven met een zo klein mogelijke impact op het milieu. nobel initiatief dat onze publieke zender er zendtijd aan wijdt (het zal wel in de beheersovereenkomst staan, maar kom). alleen heb ik zo mijn twijfels of de boodschap wel overkomt bij het grote publiek. ecologisch leven wordt voorgesteld als iets voor geitenwollen freaks die alleen nog rauwe groenten eten of hun eten klaarmaken in een hooikist. het imago van de milieubeweging wordt twintig jaar terug in de tijd gekatapulteerd. het programma geeft, ondanks de cynische commentaar van pdw, de kritikasters voer voor hoongelach en een argument om niets te ondernemen ‘omdat het toch niet haalbaar is’.

hoewel ik bij het zien van kobe ilsen de neiging heb om weg te zappen, was het programma ‘iedereen eco’ dat hij in het begin van het jaar presenteerde een stuk efficiënter. per aflevering werd er dieper in gegaan op een thema om je ecologische voetafdruk te verkleinen. eigenlijk kwamen dezelfde tips aan bod als in low impact man, maar het verschil is dat ze daar op een manier werden voorgesteld die de modale burger niet afschrikt. het is een aanpak die volgens mij meer kans heeft op slagen.

de blog van low impact man is trouwens veel genuanceerder dan het programma:

de hooikist wordt in de eerste aflevering met engelengezang ontvangen, maar dat lijkt me wat overdreven. een goede snelkookpan zorgt voor eenzelfde energiebesparing en is toch iets handiger.

ik vrees dan ook dat het medium televisie nu eenmaal vraagt om beelden die uit de band springen, maar dat de boodschap daardoor ondergesneeuwd geraakt of zelfs het tegenovergestelde bereikt. jammer.