koekiemoon

aan de kirk hammet look-a-like op de trein van hasselt naar leuven. mijn dochter had uw kroonjuwelen niet zien uitpuilen in uw stretch-jeans, vandaar dat ze u nogal luid “mevrouw” noemde. ik kan niet garanderen dat ze het niet opnieuw zal zeggen. gepermanente krullekes zijn nogal vrouwelijk. zeker voor mannen. dat kan zelfs uw snor niet compenseren.

als ik ‘s avonds in slaap val op de trein en met een schok wakker wordt omdat ik al moet afstappen, dan kamp ik met een chronisch slaapgebrek. dat van die kwijlsliert uit mijn mondhoek verzint u er zelf maar bij.

picture: ray kinnane

ik kan ‘s morgens uit mijn bed springen zodra ik mijn wekker hoor. geen last van ochtendhumeur of andere kwaaltjes. de fietstocht naar het station doet de laatste vaak uit mijn ogen waaien tegen dat ik op het perron sta. klaar om een krantje te lezen en de nieuwe cult of luna door mijn headphones te laten knallen. geen last van een ochtendhumeur dus. tenzij.

u kent ze vast. hun nervositeit neemt zienderogen toe als de omroeper de trein aankondigt. de spanning stijgt ten top als de koplampen in de verte opdoemen. posities worden ingenomen. hun interne gps plaatst hen elke ochtend op identiek dezelfde tegel omdat ze over de jaren heen hebben berekend dat de kans het grootste is dat ze op die plaats het dichtst bij een deur van de stoppende trein zullen staan. de trein vertraagt. in een rechte lijn storten ze zich naar het deurgat. vrouwen, kinderen en bejaarden kunnen maar beter zien dat ze kwiek genoeg opzij springen.  hoffelijkheid? screw you. hun voet staat al op de trede om de afstappende reizigers tot spoed aan te manen. ze sprinten naar binnen om het beste plaatsje te bemachtigen. in het gedrum wordt een dodelijk efficiënte combinatie van aktentas en dikke poep als schild gebruikt om mogelijke concurrenten af te houden dan wel opzij te manoeuvreren. als ze een bekende ontmoeten, beginnen ze te palaveren over de treinvertraging die gisteren toch zeker 1 minuut en 12 seconden bedroeg. “een fatsoenlijke compensatie voor die vertragingen, dat moeten ze maar eens invoeren!”

ik dank de heer op mijn blote knietjes dat ik me met een simpele druk op de knop van mijn eerste-generatie-shuffle kan afsluiten van deze dagelijkse stress. de dag dat mijn batterij plat is, heb ik het natuurlijk wel vlaggen.

meneer de conducteur, waarom moet er vandaag zoveel volk rechtstaan op de trein?

- er zijn veel mensen die naar het autosalon gaan

als ze dan toch een auto willen kopen, kunnen ze dan niet gewoon in de file gaan staan?

dàt, mijn beste, is nu eens een kromme redenering.

ik was nog te diep aan het slapen toen ik vanmorgen wakker gebliept werd. ik had me er al snel bij neergelegd dat ik wat later op het werk zou arriveren. 25 minuten later dan normaal arriveerde ik in het station en stond mijn normale trein me op te wachten: een fikse vertraging. het balen heb ik aan de pendelaars overgelaten die wél op tijd in het station waren.

update: vanavond had ik karma-gewijs 25 minuten vertraging aan mijn  broek. balen.