koekiemoon

life as i live it

Posts Tagged ‘review

tortoise live: briljant

leave a comment »

Saverio Truglia

wat een plezier om tortoise in het stuk te zien: intieme sfeer, perfect geluid en op vijf minuten van huis. een mens kan alleen nog een briljant concert wensen. een goed geluimde band had er duidelijk zin in. ze brachten een gebalde set waarin ze vooral putten uit hun twee meest recente worpen: ‘beacons of ancestorship’ en ‘it’s all around you’. in tegenstelling tot vroegere concerten bracht de groep geen visuals mee en werd het publiek dus gedwongen om naar de muzikanten te kijken. voor een instrumentale band kan dat wel eens tegenvallen, maar bij tortoise is er genoeg te zien: twee drums vooraan op het podium, vijf muzikanten die voortdurend van instrumenten wisselen, de muzikale virtuositeit van de bandleden en de mimiek van john mcentire staan garant voor kijkplezier. naarmate de set vorderde, werd er mee afgeweken van de cd-versies van de nummers en ging het er allemaal wat energieker aan  toe. vooral de drumduels waren heerlijk om volgen. ondanks het toenemend geweld ging het rijke klankenpalet, dat zo kenmerkend is voor de band, nooit verloren. bij de vorige tour in 2007 liet de band een uitgebluste indruk na, maar bijna twintig jaar na zijn ontstaan heeft tortoise duidelijk een tweede (derde of vierde?) adem gevonden. daar kunnen wij alleen maar blij om zijn. we want more!

Advertenties

Written by koekiemoon

22 november 2009 at 07:39

to bakfiets!

with 5 comments

dat is het antwoord op het dilemma dat ons zo’n twee maanden heeft bezig gehouden. en we zijn niet alleen in onze queeste. we zijn al heel wat volk tegen gekomen dat twijfelt. lang twijfelt. wat heeft dan de doorslag gegeven?

  • we hebben het gevoel dat zo’n bak vooraan veiliger is . je ziet de kinderen, je kan beter inschatten of je ergens tussen kan laveren en bent wendbaarder doordat je minder breed bent dan een fietskar;
  • het plezier van de kinderen. priceless. onze jongste telg zit heerlijk in de maxi-cosi (bedankt voor de adapters ivan). onze kleuter zit relaxed en kijkt haar ogen uit;
  • de meerkost van onze bakfiets is marginaal vergeleken met de betere fietskarren;
  • de testrit heeft sunny overtuigd. alle vooroordelen (te zwaar, moeilijk bestuurbaar, …) werden binnen de minuut van tafel geveegd.
  • zo’n bakfiets is werkelijk enorm stabiel.

waarom de gazelle cabby?

  • relatief goedkoop. een bekend fietsenmaker in leuven probeerde me een exemplaar te slijten dat ‘ongeveer de helft van een tweede wagen kost’;
  • relatief licht en compleet geluidloos vergeleken met de houten versies;
  • de maxi-cosi adapters werken perfect, de regentent is erg gemakkelijk in gebruik;
  • twee wielen, met zo’n driewielig ding zie ik mezelf echt niet rijden;
  • zeven naafversnellingen (wij moeten serieus omhoog).

de nadelen:

  • als u verlegen van aard bent: niet kopen. u wordt aangegaapt, nagewezen en aangesproken alsof het een buitenaards wezen betreft.
  • onze ‘tank’ is nogal imposant. parkeren aan het station is kwestie van een beetje geluk want de parkeerplaatsen voor ‘buitenformaatfietsen’ zijn nogal in trek. maar dat geldt ook voor fietskarren natuurlijk.

de eerste ritten is het wennen, maar de leercurve is bijzonder steil. we zijn na minder dan twee weken al helemaal overtuigd en onze gezinsmobiliteit is er met rasse schreden op vooruit gegaan. twee eigenaars van een identiek exemplaar waren na meer dan een jaar nog altijd even enthousiast. ik zie geen reden waarom dat bij ons niet zo zou zijn.

Written by koekiemoon

28 oktober 2009 at 15:10

op de wei

leave a comment »

van werchter. ik was er gisteren voor het eerst sinds erg lang. mijn geheel subjectieve ervaringen:

  • de huidskleur van de festivalganger varieerde van melkfleswit tot dieprood-verbrand. ik zag vooral dieprood-verbrand.
  • het leek wel één grote tattoo-show: op het podium én op de wei.
  • het publiek was opvallend belegen: ofwel geraakten de tieners niet meer uit hun tent na drie dagen zonnebrand ofwel was het programma op zondag niet echt hun cup-of-tea.
  • prima organisatie, echt wel.

ik beperkte me tot het hoofdpodium omdat het programma me het meest aansprak én omdat de marquee zo overvol zat dat ik er nooit ben binnen geraakt.

  • het feestje begon met mastodon. vet gewoon. de nieuwe nummers haalden het tempo wel uit de set, maar die gasten staan er gewoon. goed begin.
  • seasick steve bracht veel meer power dan ik verwachtte. of wat voor een verschil een drummer kan maken. sympathieke mens trouwens en entertainende set.
  • the mars volta op een hoofdpodium van werchter is een beetje vreemd. de publieke belangstelling was eerder beperkt, tot ergernis van de band zelf, maar wat wil je? in elk geval deden ze het niet slecht. voordeel van een set op werchter is dat ze beperkt is in de tijd, waardoor het ellenlang experimenteren achterwege bleef. in de ab was het al anders.
  • de black eyed peas heb ik leren kennen dankzij mijn lief en ik ben haar daar dankbaar voor. het concert van gisteren daarentegen ga ik snel vergeten: zwakke nummers, weinig overtuiging, dwaze act (als speakers vermomde dansers?!), een totaal misplaatste dj-set om de tijd te vullen, … bep is duidelijk over zijn hoogtepunt en ik bleef een beetje teleurgesteld achter.
  • kaiser chiefs hebben een patent op meezingers en het publiek laat het zich welgevallen. ik ben niet helemaal mee.
  • nine inch nails zijn tot mijn grote schande een blinde vlek in mijn muziekencyclopedie. frontman trent reznor is op zijn minst imposant, nin muzikaal super agressief en blijkbaar was het de laatste keer dat ze in belgië te zien waren.
  • rockstars mogen duidelijk wat later beginnen, maar metallica maakt het meteen goed met een reeks nummers uit de oude doos. ongelofelijk trouwens hoe die al twintig jaar overeind blijven. de nummers van hun laatste worp zijn in elk geval minder memorabel. ik ben in elk geval content dat ik ze nog eens gezien heb.

balans: ik heb me geamuseerd, maar zag net iets te weinig hoogtepunten. de volgende keer toch maar kiezen voor milk inc?

Written by koekiemoon

6 juli 2009 at 08:03

gps op de fiets: eerste indrukken

with one comment

*bike-geek alert*

een gps op de fiets. ik had me goed geïnformeerd via winkels, websites en fora, lang getwijfeld over het model en bijhorende fietssteun en uiteindelijk de knoop doorgehakt. het werd de garmin 60csx op het stuur bevestigd met een softplate en ram-cradle. om de weg niet kwijt te geraken installeerde ik een routeerbare topokaart belgië-luxemburg. mijn eerste indrukken.

over de garmin 60csx niets dan lof:

  • perfecte ontvangst: ik ben nog geen enkele keer zonder ontvangst gevallen. niet tussen de hoge gebouwen van de wetstraat, noch onder het dichte bladerdek van het bos.
  • groot en duidelijk scherm.
  • groot bedieningsgemak: de knoppen staan duidelijk zichtbaar op het toestel en zijn groot genoeg om te bedienen met fietshandschoenen. ik had op voorhand niet gedacht dat ik ze zoveel zou gebruiken tijdens het fietsen:  in- en uitzoomen om te kijken waar je zit of om een alternatieve weg te zoeken, switchen tussen de verschillende pages (vooral kaart, hoogtemeter en statistieken), markeren van waypoints, …
  • grote autonomie dankzij het gebruik van aa-batterijen. onderweg kan je ze gewoon vervangen. omdat mijn oplaadbare batterijen aan vervanging toe waren, heb ik gekozen voor een setje van ansmann dat niet zelf ontlaadt. daar kom ik ongeveer 15uur intensief gebruik mee verder.

voor de bevestiging op het stuur koos ik voor een softplate met een ram-cradle. bij aankoop leek het me het beste compromis tussen omvang (licht en relatief plat) en stevigheid. na twee maanden gebruik ben ik helemaal overtuigd:

  • het ziet er misschien wat broos uit, maar de gps beweegt geen millimeter. ook niet na kilometerslange off-road afdalingen.
  • de houder is erg gemakkelijk te monteren en demonteren. het systeem past zowel op een normaal als een oversized stuur.

voorlopig heb ik alleen een routeerbare topokaart van belgië en luxemburg.

  • een kaart is natuurlijk een kaart, maar dat je meteen een zicht krijgt op het profiel van de track die je uittekent is leuk meegenomen.
  • voor het mountainbiken is routeren geen optie omdat je toch nooit via de leukste wegen wordt gevoerd.
  • niet alles dat als een pad wordt aangegeven is toegankelijk. militaire domeinen, paden in privétuinen, … lijken toegankelijk als je een track tekent, maar in de praktijk sta je voor de prikkeldraad of een hek.
  • update: een nadeel dat ik heb ondervonden toen de brandweer me moest komen zoeken na een crash: straatnamen staan er niet op, namen van dorpen ook niet (enkel van de gemeente).
  • als je coördinaten bezorgt aan de spoeddiensten, zorg er dan voor dat je het formaat duidelijk communiceert. dat bespaart heel wat zoekwerk.

genoeg over het materiaal. enkele lessen die ik heb geleerd:

  • voorzie een frustratiefase. neem rustig de tijd om te experimenteren, te vloeken, fout te rijden, van pure colère het spul uit te zetten en te navigeren op de zon en niets dan de zon. iedereen moet erdoor, het is de enige manier om het toestel onder de knie te krijgen. het is geen goed idee om de dag na aankoop uw vrienden op sleeptouw te nemen in een onbekend gebied. hoongelach zal uw deel zijn.
  • zo’n ding zuipt duracellekes. die zijn hoogstens goed als backup, maar je kan er geen dag mee fietsen, zeker niet als het vriest.
  • bestaande tracks downloaden is fantastisch, maar controleer de kwaliteit op voorhand. veel hangt af van het gebruikte toestel en de inspanning die geleverd werd om de track op te kuisen.
  • delen van tracks is een nobele daad. kraksontracks, gps-tour, uttagawa en nog vele meer bieden een interessant aanbod en de mogelijkheid om zelf tracks in te sturen.

de meerwaarde van de gps op de fiets is me in elk geval duidelijk. er gaat een wereld van ongekende tracks open, de uitdagingen liggen voor het grijpen en je wordt gestimuleerd om op ontdekking te gaan. de enige frustratie is nu: wanneer gaan we al die schitterende tracks in godsnaam rijden?

foto’s

Written by koekiemoon

9 mei 2009 at 22:44

nostalgie – the sequel

with one comment

kulturama brengt elk jaar wel wat lekkers voor de muziekminnende mens. zaterdagavond was het weer van dattum buzzcocksbbrokenlogomet de passage van de buzzcocks. ik keek er al een tijdje naar uit en ben niet bedrogen uitgekomen. dat de heren er ondertussen uitzien als actuarissen op de drempel van hun pensioen, kon de pret niet bederven. de gemiddelde leeftijd van het publiek lag voor de gelegenheid hoger dan die van mezelf. getuige daarvan waren de grijzende slapen, (bier)buikjes en afgestofte ramones-t-shirts. de gespotte hanekam hing er maar slapjes bij en er werden ook opvallend veel dames gesignaleerd. ze vergezelden hun echtgenoten vermoedelijk na het valentijnsdiner.  het publiek liet het pogoën verstandig voor wat het was.

zo gezapig het publiek, zo verschroeiend was de aftrap van de buzzcocks. de ene hit na de andere passeerde de revue: perfect gezongen, retestrak gespeeld. het tempo zakte naar het einde van de reguliere speeltijd een beetje maar dat bleek maar een manier om terug op adem te komen. dat de hits nog lang niet uitgeput waren en het energiepeil weer helemaal op punt stond, bleek uit de uitgebreide bisronde. een tiental nummers later floepte het licht aan en keerde iedereen tevreden naar huis. pete shelley en co. gaven hun muzikale erfenis in elk geval extra kleur.

update: voor foto’s kan u terecht bij cutting edge

Written by koekiemoon

16 februari 2009 at 14:23

Geplaatst in muzzzziek

Tagged with , , ,

soon – as of yet

with one comment

sinds de opstart van soundslike schrijf ik regelmatig besprekingen van nieuwe muziekreleases. ik zal vanaf nu steeds soon_cdcover1doorlinken naar nieuwe recensies van mijn hand. vergeet uiteraard de rest niet te lezen, want er werken in totaal meer dan dertig vrijwilligers mee.

pas toegevoegd:  ‘as of yet’ van soon

soon is live een echte aanrader. ze spelen op 29 januari a.s. in het voorprogramma van paramount styles met de fantastische scott mccloud van girls against boys-faam. twee goede redenen om naar het stuk in leuven te gaan dus.

Written by koekiemoon

27 december 2008 at 09:00